Şeker hastası annelerde hamileliğin 36. haftasından sonra çocuk ölümlerine daha sık rastlanmaktadır. Hamile annelerden doğan çocukların vücut ağırlıkları ve hacimleri normalden daha fazla olur. Bu gibi çocuklara "Büyük gövdeli çocuk" (Makrosomik çocuk) denir. Bu çocukların vücudunda fazla miktarda yağ bulunur. Bu gibi çocukların pankreaslarında bulunan beta hücrelerinin büyüklüğü artmıştır. Bunun nedeni, hücrelerdeki insülin hormonunun artmasıdır. Şeker hastası olan annenin kanındaki yüksek şeker düzeyi çocuğa da yansıdığından beta hücreleri büyümekte, insülin hormonu miktarı artmaktadır. Çocuk doğduktan sonra pankreas bezi fazla miktarda insülin hormonu salgılamayı sürdürür. Ancak çocuk artık anne kanından bağımsız olduğu için bu aşırı insülin salgısı, bir süre sonra çocuğun kanındaki şeker düzeyini tehlikeli olacak biçimde düşürür.
Şeker hastası annelerden doğan çocuklar şaşırtı-
cı bir biçimde birbirlerine benzerler. Normalden büyüktürler, kaba, kof ve şişkin görünümleri vardır. Eğer çocuğun 100 ml. kanındaki glikoz değeri 30 mg.'m altındaysa, çocukta herhangi bir belirti olmasa bile glikoz tedavisi uygulanmalıdır. Tedavi süresince çocukların kan şekeri düzeyi iki saat arayla sekiz saat boyunca denetlenin elidir.
Titremeler, morarma, havale nöbetleri, nefes darlığı ve solunumsuz dönemler, sık soluma, beslenmede zorluk, terleme, solukluk ve vücut ısısının düşmesi çocuğun kanındaki şeker düzeyinin düşmesiyle gelişen belirtilerdir. Bu gibi durumlarda kilo başına 1-2 ml. % 50'lik glikoz çözeltisi damar içi yoluyla verilmelidir.