40 haftalık normal hamilelik süresini 14 gün aşan hamileliklerdir. Böyle bir hamilelik sonucu doğan bebek ise "sürmatüre bebek", "postmatüre bebek", "postterm bebek" adlarını alır. Hamileliğin normal süresini aşması yaklaşık olarak doğumların % 3-8'inde görülür. Sürmatürasyonun nedeni henüz tam olarak bilinmemektedir. Ancak bazı etkenlerin rol oynadığı dikkati çekmektedir. İlk hamileliğinde normal süresini aştıktan sonra doğum yapan kadınların, daha sonraki hamileliklerinde de aynı durumun yinelenmesi sıklıkla görülür. Geç kadınlarda ve ilk bebeğini doğuracak olan kadınlarda sürmatürasyon daha fazla görülmektedir. Plasentanın iyi görev yapmaması, bazı hormonal bozukluklar ve uterusa ilişkin bozukluklar da gebeliğin normal süresinin uzamasına neden olabilmektedir.
42. haftasına ulaşmış olmasına karşın, henüz gerçekleşmemiş olan doğumun, dışarıdan uyarılarak başlatılması önerilir. Çünkü normal hamilelik süresinin 14 günden daha fazla aşılması halinde rahim içindeki bebeğin yaşamı tehlikededir. Plasenta yaşlanmış olduğundan bebek yeteri kadar beslenemez ve oksijen gereksinimini tam olarak karşılayamaz. Bu nedenle bebeğin doğumunun gerçekleştirilmesi için bazı yöntemler uygulanır. Gecikmiş doğumlarda çocuklar genellikle yeterince beslenemediklerinden normal doğum kilolarının altında bir vücut ağırlığıyla doğarlar. Tırnakları uzamış, saçları çoğalmış, derileri yer yer hafifçe soyulmuş, verniks kazeozaları ise azalmıştır. Erken ya da geç doğmuş düşük kilolu çocuklar yoğun bir bakıma alınmalıdırlar. Bakım ve çocuğun genel sağlığı ne kadar iyiyse, yaşama olasılığı da o kadar yüksektir. Yaşatılabilmiş çocuklar ise birinci yılın sonunda normal doğmuş çocukların sağlık düzeylerine erişirler ve bundan sonraki yaşamları normal yolu izleyerek sürüp gider.