Uyum bozuklukları genelde geçici ve hafif durumlar için sözkonusudur. Yani bebeÄŸin normal geliÅŸimi içinde karşılaÅŸtığı stres faktörlerine geçici ve hafif ÅŸekilde verdiÄŸi cevabı gösterir. Bu durum travma oluÅŸturacak kadar ÅŸiddetli deÄŸildir ve hiç önemsenmeyecek kadarda belirsiz deÄŸildir . Yani bu iki uç kutup arasında kalır. Uyum güçlüğü var diyebilmemiz için çocuÄŸun yaşına uygun geliÅŸimi , çevre ÅŸartları , açık stres faktörleri  göz önüne alınmalıdır. 

Uyum güçlüğü bebek veya küçük çocuğun kendi kişilik özellikleri , aile yapısı ve çevre şartlarının durumuna göre değişen derecelerde gösterdiği geçici bir reaksiyondur. Uyum güçlüğünde bebekte görülen sıkıntılar hiçbir zaman dört aydan uzun sürmez. Dört aydan uzun sürer ise o zaman başka psikiyatrik tanıların ve sıkıntıların olduğunu düşünmek gerekir.

Çocukta görülebilecek belirtiler olarak sessizleÅŸme , yavaÅŸlama , hareketlilikte azalma veya artma , hırçınlık,  üzgün bakış , karşı gelme , uyumaya karşı koyma , öfke krizleri veya çabuk sinirlenme , tuvalet eÄŸitimi ve alışkanlığında zorluk ve problemler , uyku sorunları , iÅŸtah deÄŸiÅŸiklikleri ve problemleri sayılabilir.

Uyum bozukluğu oluşturabilecek nedenler arasında bebeğin bakım vereninin değişmesi , annenin işe başlaması , anne baba arasındaki ilişki bozuklukları , bir evden diğerine taşınma , çocukta olabilecek hastalıklar , ailedeki fertlerde değişik psikiyatrik ve bedensel hastalıklar vb gibi durumlar sayılabilir.

Uyum bozuklukları durumunda bebeğin gösterdiği belirtilerin geçmemesi ve giderek ağırlaşması durumunda bebek ve bakımverenin bir çocuk psikiyatristine giderek durumu değerlendirmeleri ileride olabilecek psikopatolojileri önleme açısından önemlidir